Charty i rasy pierwotne

U Borysa panuje zasada: samochód jest be, to jest źródło stresu. Jeśli kupimy nowy samochód, ucieka i w ogóle nie chce do niego wejść. Jeśli jest "nasz", nie ma z tym problemu, ale podczas drogi zawsze się stresuje. Zasypia tylko jak jedziemy bardzo długo, na przykład nad morze, albo kiedy jest po intensywnym bieganiu. KIedy miał kilka miesięcy, nieuniknione były wpadki. Czasem, jak wtedy, gdy jechaliśmy w odwiedziny do rodziny mojej mamy, droga była tak kręta, że nawet człowiek by nie wytrzymał, więc Borys wymiotował i zabrudził nam cały koc. Później sie wyrobił i tylko dyszał i sie slinił, przez 3 godziny drogi wciągu dwóch mógł cały czas stać, a dopiero potem się kładł, dalej dysząc i śliniąc się, przy czym podrywał się z miejsca jak tylko zatrzymaliśmy auto. Drugi raz jak go wytrzęsło, "wpadka" zdarzyła się na szczęście już po wyjściu z samochodu. Podczas drogi nie chce też pić. Ogólnie tylko długa jazda może byc dla niego problemem, gdy jedziemy krótko, najjpierw wszystko obserwuje, a potem się kładzie. Zauważyłam też, że kiedy wskoczy już do auta, wygląda, jakby się bał. Może w szczenięctwie, jeszcze w hodowli miał z samochodami złe skojarzenia?
A jak wasze charty znoszą podróże?

Hadar jak jechał pierwszy raz samochodem chyba z piec razy zwymiotował. Teraz spokojnie lezy. Kiedy pierwszy raz jechał pociagiem zapomniałysmy mu wziac czegos na czym by sie mógł połozyc a w pociagu jadacym z Budapesztu do Krakowa nie było na podłodze nic. Wiec sie cały czas krecił wkoncu mu z mama rozłozyłysmy papier do wycierania rak. W krakowie przesiadłysmy sie do IC do Warszawy tam był na podłodze dywan to lezał spokojnie. W Warszawie od cioci dostał taki duzy kawałek materiału tamten mu rozkładałam na podłodze jak jechałam z Warszawy na zlot dgm i potem do domu. W drodze do Kecskemét miałam ze soba ten materiał ale Hadar w pewnym momencie stwierdził ze woli lezec na siedzeniu. W drodze powrotnej spał.

Afanti-pierwszą podróż przeraźliwie piszczał, potem z każdą podróżą mniej......aktualnie dzielnie siedzi w klatce, w aucie- tylko nie zawsze chętnie chce do niej wejść- jak wracamy, a on jest zmęczony- to wsiada chętnie, jak by wiedział, że jedziemy do domu
ale ma coś w sobie, że kurcze wie, kiedy jedziemy do weta- bo wtedy oj ciężko, ciężko zagonić do samochodu

Pewnie nieświadomie wysyłacie mu sygnały, że będzie się działo coś "złego" A jeśli sami się tym stresujecie to pies może wyczuć wasze zdenerwowanie choćby tylko z zapachu śliny, która wtedy inaczej pachnie. Wtedy warto mieć gumę do żucia

Mój raczej nie rozróznia wyjazdu do weterynarza od takiego na łąkę, w obu przypadkach trzęsie się, ślini i nie może sobie znaleźć miejsca, jak jedziemy do parku jest tylko trochę bardziej podniecony, bo wie, że będzie biegał i nie może się doczekać.
Że idzie na badanie poznaje dopiero, jak wysiądzie z samochodu i pozna okolicę, a wtedy jest czasem prawdziwe mocowanie z piętnastokilogramowym, by na siłę choć zechciał wejść doi lecznicy.